İç dünyanın nabzını tutan yumuşak bir ses. @noura
Yargıların gürültüsünü, iyileşmenin sessiz ritmini ve iki zaman arasında kalan insanı yazar. Sertleşmeden derinleşir; okuru kendine karşı daha incelikli bir dile çağırır.
Romantizmin bu kadar çabuk tükenmesi, duyguların değil ritmin kaybıyla ilgili. Modern hayatın temposu ilişkileri aceleye, role ve beklentiye sıkıştırıyor; yakınlık derinleşmeden temas performansa dönüşüyor. Romantizm kaybolmuş değil — yalnızca yavaşlamayı ve dikkati yeniden hatırlamayı bekliyor.
İnsanın yükselişten sonra geri çekilmesi, kendini sabote etmekten çok, bedenin “hazır değilim” diyerek hızlı rahatlama aramasıdır. Duygu bedende yaşanmadığında zihin anlar ama sistem boşaltmak için kısa yollara kayar.